Friday, 26 December 2014

नशीब

कथा -३ 

नशीब 
छान गुलाबी नववारी साडी हाताला महेंदी.
काळी सावली साधारण उंची असलेली मनात अनेक स्वप्ना घेऊन सासरचे माप ओलांडले तिनी .
गावातीलच सासर भेटले ,त्यातून मुलगा जुनी अकरावी शिकलेला .तिचा पेक्षा जरा उजवाच .
त्यातून एकुलता एक.सासर माहेर मध्ये एक किलोमीटरचे अंतर .
.आपण जरी शिकलो नाही तरी नवरा शिकलेला भेटला काही तरी नौकरी करीन .
खूप खूप खुश होती ती .पण म्हणतात न सगळे स्वप्ना कधी पूर्ण नाही होत तिचे पण तसेच काहीसे झाले .
एकुलता एक असले मुले नवरा काही काम करत नव्हता .एक् वर्षात एक छान मुलगी झाली .पहिली मुलगी म्हणून खूप लाड  झाले तिचे ती पण आई झाल्यामुळे   खुश  होती.पण कोणता आनंद जादा  दिवस राहत नाही तसाच तिचे झाले लागोपाठ तीन मुली झाला
तिसरी मुलगी झाला वर नवरा बेशुद्ध होई पर्यंत दारू पील.मग ते एक व्यसन झाले कायमचे .
काम न करता घरातच बसून राह्यला लागला.
मग सुरु झाला तिचा जीवनाशी  संघर्ष
मुळातच खूप स्वाभिमानी आणि प्रमाणिक आपली कुणी कीव करावी हे तिला अजिबात आवडत नसे.
आपला मुली साठी आपल्यला खूप कष्ट करयचे आहे.हे तिनी मनाशी पक्का ठरवले.
मिळेल ते काम सासूचा मदतीने  करण्यास  सुरवात केली .दिवसाची सुरवात हॉटेल मध्ये विहिरेचे चार  पिंपा पाणी भरायचे
घरातले करयचे आणि शेत वर जायचे
अगदी बाळात होई पर्यंत सगळे काम करत असे ..फक्त बारा दिवस विश्राती परत काम सुरु पण सहा मुली झाल्या .मुलगा  व्हायला  ापाहिजे  म्हणून किती उपवास किती नवस केले पायी देवला जाणे .एकदाचे देवा नी ऐकले आणि सहा मुलीचा नन्तर तिला सातवा वा मुलगा झाला असे वाटले तिनी सगळे जग जिंकले.
सहा मुली आणि दोन मुले .पण कधी डॉक्टर माहित नाही .
नवरा काम तर करत नव्हताच उलट ती काम करयची आणि हा पैसे मागत असे नाही दिले कि रोज घरात तमाशा .
घरातील होते नव्हते ते सामान पण त्यंनी विकून टाकले .दागिने तर नव्हतेच तिचा कडे
तिचा कडे होती ती खूप कष्ट करयची तय्यारी.
कधी तरी हरला सारखी व्हायची मग एक वाक्य बोलयची मी काय आहे
आहेव ना रांडकी कुंकू लाव आणखी {म्हणजे ना मी सुवासिन ना मी विधवा कुंकू लावयचे फक्त }
कोणी तिला सहानुभूती दाखवली तर ती जाम चिडायची .मला कोणाची मदत नको आहे मी भक्कम आहे माझा घर साठी.
आपल्यला मुली आहे नवरा काही करत नाही मग आपण कसे  करणार मुलीचे लग्ना कोणची मदत किवा सहानुभूती नको आहे.जे करयचे ते आपल्यला .
कोण काय बोलणार त्यचा कडे लक्ष न देता तिनी आपला बारा वर्षाचा मुलीला शाळातून कडून घेतले .आणि आपला बरोबर काम ला घेतले दुसर्या   मुलीना भांडी घास याला लावले .फक्त सतरा  वर्षाची असणारा मुलीचे तिनी साधे मंदिरात लग्न लाऊन दिले .दुसर्या वर्षात दुसरीचे पण तसेच करून दिले 
आपली बायको खूप काम करते हे बघून नवरा पण थोडा काम करयला लागला.अतिशय कष्टाळू  होती ती कधी रिकामी बसलेली तिला कोणी बघितले  नाही
दोन मुलीचे लग्न झाले थोडे पैसे जमा झाले आणि तिनी स्वत साठी मंगल सूत्र घेतले .त्य दिवसी तिचा आनंद बघण्या  सारखा होता .
तिचा मुली तिचा सारखा खूप काम करयची तय्यारी असलेला त्यामुळे त्यांची पण लवकर  लग्न झाली .मुलगा पण दहावीला नापास झाला म्हणून लगेच कंपनीत  कामाला लागला दुसरा मुलगा साठी तिनी गाई घेऊन दिला .आता खर्च कमी आणि घरात येणारा पैसा जादा
महिला बचत गटाची ती सभासद झाली.
तिला सरकारी कर्ज भेटले.त्यातून तिनी आपला शेतात विहीर खोदली नशिबाने विहिरीला पाणी लागले
खूप मेहनत करून तिनी आपला शेतात कांदे पिकवले .नशीब आणि मेहनत अतिशय प्रचंड  भाव असतानी तिचे कांदे विकले गेले .एकदम ३ लाख भेटले .तिचा  कष्टाचे  चीज झाले होते.
आपली मुला छोटे असतानी पाउस आला वर घरात पाणी यायचे झोपयला जागा राहत नसे .सरकारी मदत भेटली मग एक छोटा घर बांधले .पण आता तिचा मनात विचार आला आपल्यला कडे आता पैसे आहे आपण बंगला बांधायचा .
घर बांधायला सुरवात झाली .पण दुष्काळ असला मुले पाणी विकत घ्यायला लागयचे उगीच रोज सातशे  रुपये नको जायला म्हणून पूर्ण घर साठी तिनी स्वतः डोक्या वर पाणी वाहिली .
हे करत असतानी ती विसरून गेली आपण आयुष्यभर कष्ट  केले आहे .आता आपले शरीर थकले आहे .पण आपले घर होत आहे या आनंदात तिचा हे लक्षातच नाही आले .त्यात तिला काही महिना पासून डॉक्टरांनी तिला मधुमेह आहे म्हणून गोळ्या चालू केला होत्या .पण मला काय नाही होत कशाला पाहिजे गोळ्या म्हणून तिनी काही दिवस गोळ्या नाही घेतला .
पण व्हायचा तेच झाले पाणी भरत असतानी ती चक्कर येऊन पडली  .आणि बेशुद्ध  झाली .चार दिवस कोमात  गेली परत सुद्धी वर आलीच नाही
.आपला घर आता होत आला .मग आपण मोठी पूजा करयची नवीन घरात नवीन सून  आणायची  .
पण आज ती घराचा बाहेर सफेद चादर मध्ये शांत झोपली होती. सगळे स्वप्न असेच राहिले होते .
अख्खा गाव जमा झाला होता .किती कष्ट  केले सुखाचे दिवस आले आणि देव नी बोलवले .
काय पण नशीब !
प्रत्येकाच्या  तोडी हेच वाक्या होते .
२६ फेब्रुवारी २०१3

No comments :

Post a Comment