वेगळ्या वाटा

बोल काहीतरी असी शांत नको राहू.
तुझ्या शांत राहण्याचा त्रास होतो आहे मला खूप,
बोल भांड हवे तर .तो बोलत होता,
आणि ती शांतपणे त्याच्या कडे बघत होती, काही न बोलता .
तिचे असे शांत रहाणे त्याला सहन होत नव्हते, त्याने तिचे दोन्ही खांदे पकडले 
आणि काकुळतीला येउन बोलला.
तो :बोल ग माझ्याशी . . . .
ती : काय बोलू सांग ,तुला माझ्या बोलण्याचा त्रास होतो मग का बोलू मी ,
तो .. मग भांड हवे तर .
ती...नाही आता मला भांडायचे नाही आणि बोलयचेपण नाही .
"मला माहित आहे आपल्या वाटा वेगळ्या आहे . त्या कधीच एक होणार नाही . 
मी तुझ्या वाटेवर कधी येऊ शकत नाही हे माहित होते तुला" .
तरी तुझी वाट सोडून तू माझ्या वाटे वर आला ,
माझ्या सुखात दुखात सामील झाला .
आयुष्यातील सगळी सुख देण्याचा प्रयत्न केलास .
आणि अचानक तुला तुझ्या वाटेची आठवण आली ,
मग. . . तू निघून गेलास, माझ्या मनाचा विचार न करता.
पण माझ्या वाटेवर तसे येत राहिलास अधून मधून.
तू मला जगायला शिकवलेस रे , जगाकडे बघायची एक नवीन नजर दिलीस,
ते मी कधीच नाही विसरणार.
तुला वाटले तर यायचे, नाही तर तुला न माझी आठवण न माझ्या वाटेची.
मी नाही येऊ शकत माझी वाट सोडून तुझ्या वाटेवर माहित आहे मला .
म्हणून आता मी तुज्या येण्याचे न येण्याची सवय करून घेतली .
शांत पणे बोलून ती आपल्या वाटे वर चालू पडली
तो हताश फक्त तिच्याकडे बघत राहिला .
आणि आपल्या वाटेवर चालू पडला .
आता त्यांचा वाटा अलग होत्या ,
किती मनात आणले तरी त्या कधी एक होणार नाही ,
हे माहित होते दोघांना . .
अगदी नदीचे दोन किनारे

 —