कधी तरी असे पण जगायचे

जगता जगता लक्षात आले,खूप काही जगायचे राहून गेले.किती जगलो हे तर सांगता येते.पण किती जगणार हे कुठे माहिती?

कधी तरी निवांत क्षणी जाणीव झाली थोडे तरी स्वता साठी जगावे.मी कशी हे स्वतःलाच विचारून बघावे.मला काय येते.जे मी विसरले ते पुन्हा करून बघावे.स्वताच स्वतःचे कौतुक करून बघावे.

अनेक गोष्टी आवडत नसतात तरी कधी गरज तर कधी नाईलाज म्हणून ते करत असताना जीवाची घुसमट होते.कधी जीव गुदमरतो.असा ठिकाण पासून दूर जावं,आवडेल तिथे फिरावे.हसावे वाटले तर हसावे अगदी खळखळून,मनापासून हसून घ्यावे.कोणाला काय वाटेल याचा विचार न करता राग आला तर खुशाल रागावून घ्यावे.वाईट वाटले तर खुशाल रडून घ्यावे.कशाला रडतेस म्हणून स्वतःचे सांत्वन  स्वताच करावे.

एखादा ड्रेस आवडला तर बिनधास्त घालावा.कसा दिसतो कोणालाच नाही विचारायचे.छान तयार होऊन आरशात बघत स्वतःलाच विचारायचे"सांग दर्पण, मी कशी दिसते"?
जगात सगळ्यात सुंदर मीच आहे असे म्हणून स्वताशी लाजत सुंदर गिरकी घ्यायची.

कधी तरी काय रोज रोज तेच करायचे म्हणून सगळी कामे तशीच टाकून द्यायची आणि आणि लोळत पडायचे.मला बदल हवा असे स्वतःलाच सांगायचे.छान बाहेर भटकायचे.किती वय झाले कोणी काकू कोणी आंटी काही म्हणू आपण मात्र स्वताला तरुणच समजायचे.मनापासून स्वतःच्या मनाला जपायचे.

कधी तरी असे पण जगायचे।
कधी तरी असे पण जगायचे।.कधी तरी असे पण जगायचे