मला दिसलेला {भावलेला }पाऊस .

मला दिसलेला {भावलेला }पाऊस .........
पाउस आवडत नाही असे कोणी भेटणार नाही.
प्रत्येक ठिकाणचा पाऊस अलग भासतो ना ?
अलग कसा त्याचे रूप अलग असते अलग वाटते .
आमचा तालुका नेहमी दुष्काळी म्हणून प्रसिध्द असलेला .
खूप पाऊस कधी बघितला नाही.आमच्या गावात तर छोटा ओढा असावा
तशी नदी तिला मी कधी पाणी बघितले नाही.म्हणून मला अचानक येणारा
पाऊस कधी आवडलाच नाही.अचानक सुटणारा वारा.चमकणाऱ्या विजा.अतिशय
भीतीदायक असे ते वातावरण.पहिला पाऊस त्या मुळे सुटणारा वारा आणि त्या बरोबर उठणारे वावटळ ,हवेत उडणारी धूळ जोरात हलणारी झाडे हे बघून भीती वाटत असे.पाऊस आल्यावर त्या मध्ये भिजणे किवा तो एन्जॉय करणे बाजूला राहत असे. एकाच धावपळ होत असे.सगळ्यात आधी काळजी सरपण आत ठेवा नाही तर चूल कशी पेटवणार.कपडे बाहेर असतील तर ते काढण्या साठी धावपळ ,गुरे ढोरे आता बांधन्यास होणारी धावपळ ,हे सगळे करत असे पर्यंत कधी कधी पाऊस संपून जात असे .त्यातच भिजणे होत असे .पण ते देखील सर्दी होण्यास
कारणी भूत असे.त्या वेळी पाउस आला आणि रस्त्यावर जर पाणी वाहायला लागले तरी वाहणारे पाणी बघून भीती वाटत असे .मोठे झाला वर अनेकदा पाऊस हा शेतात भेटत असे.मग भिजण्या शिवय पर्याय राहत नसे.
त्यात झाडा खाली उभे राहू नका झाडावर वीज पडते हि एक भीती सगळी कडे पाणी पाणी जमीन भिजून ओली मग चप्पल हातात घेणे आणि त्या मातीतून चालणे एक अलग अनुभव असतो पायला खूप माती चिकटते त्यातून चालणे तो मातीचा ओलसर मऊ स्पर्श ,पाउस मुळे अंघोळ केला सारखे स्वच्छ दिसणारी झाडे .गार सुटलेला वारा मधूनच शेतातून घरी येणे. आजच्या सारखे भजी नव्हते कधी आठवत .पण गरम भाकरी लसून चटणी किवा ज्वारीच्या लाह्या गरम बनवलेल्या नाही तर हावरी {सफेद तीळ }भाजून गुळ टाकून खाणे .
अनेकदा बाजरीची राहिलेल्या भाकरी तव्यावर गरम केलेल्या ज्याला आमच्या
कडे कोरके म्हणत ते खात बसायचे.मस्त वाटायचे तेव्हा....