वड

वड या शब्दा बरोबर खूप आठवणी आहेत .
माझ्या गावात खूप मोठे वडाचे झाड होते .
मी लहान असतानी गावात शाळा होती आमची तेव्हा 
शाळे साठी मैदान नव्हते .शाळा पासून दूरवर वडाचे झाड होते 
तिथे शाळेची प्रार्थना होत असे.मधली सुट्टी असो किवा पी .टी चा 
तास .पकडापकडी असेल .खो खो .कबड्डी असे अनेक खेळ येथे होत असे .
वड भोवती पार होता तिथे खेळत बसायचे .नाही तर त्याच्या पारंब्या
पकडून झोके घेत बसणे आमचा आवडता उद्योग होता.
नवीन शाळा तयार झाली आणि वडाचा सहवास पण संपला .
आम्ही लहान असतानी गावात गणपती असो किवा कोणता पण कार्यक्रम
असे तेव्हा पडद्यावर चित्रपट दाखवले जात असे .त्या काळात चित्रपटाचे
खूप आकर्षण होते .कोणता चित्रपट या वडाच्या झाडाखाली दाखवले जात असे.
त्याची जाहिरात एक महिना आधी सुरु होत असे "अमुक तारखेला अमुक
चित्रपट वडाच्या झाडा खाली दाखवण्यात येणार आहे "
अगदी बाजाराच्या दिवसी भोंगा लावून दिवस भर सांगितले जात असे .
आणि ते सांगताना ठिकाण वडाच्या झाडाखाली हे अनेकदा सांगितले
जात असे.चित्रपट असे रात्री ९ ला पण आम्ही घड्याळ नसल्या मुळे साडेसातलाच जाऊन बसत असू .
काही दिवसांनी गावात दोन दोन गणपती मंडळे तयार झाले आणि जिथे
गणपती तिथे चित्रपट दाखवले जाऊ लागले .
गावात रामलीला असो किवा सर्कस नाही तर गावात येणारी आषाढी वारीचे
वारकरी सगळे या वडाच्या झाडा खाली होत असे /
बदल होत असतात तसे बदल होत गेले.हे झाड आणि हि जागा गावाच्या
एक बाजूला असल्या मुळे काही काळाने दुर्लक्षित झाली.गाव दुसर्या बाजूने
विकसित होत गेले.माझे पण लग्न झाले आज ते झाड तिथे नाही आहे माहिती नाही .कधी त्या बाजूला जाण्याचा योग येत नाही.पण सतीचा वान सारखे
चित्रपट याच वडाच्या झाडाखाली बघितले.हे मात्र आज देखील आठवत असते .
गावातील ऐकमेव असलेल्या या झाडा खाली पूर्ण गावातील बायका पूजा करायला जमत असत .तेव्हा हि पूजा का करायची असे काही प्रश्न कोणाल पडत नसत.सगळ्या मग कसा नवरा असो ती पिणारा असेल तरी मना पासून पूजा करतांनी दिसायच्या .
आज गाव सोडून अनेक वर्ष झाले आहे पण वटपोर्णिमा म्हटले कि आठवते
मनात घर करून बसलेले ते वडाचे झाड